• گروه آثار و تألیفات

  • 1396/04/24 10:55:43
  • تعداد بازدید: 392

نغمه های عشق از دیدگاه جناب صدرا ذوالریاستین شیرازی

در صفحه «بربال کتاب» پیرامون جلد اول سروده های حضرت آیت الله شمس الدین نجفی دام ظله زیر عنوان«جلوه های عشق» نوشتم:در این دفتر قابل تامل،توحید سرایی های روان و شادابی را می بینم که ریشه در سلسله سرایندگان توحیدی، سنایی، عطار، عراقی و حتی جلال الدین بلخی و شمس الدین محمد حافظ شیرازی دارد.

باز هم پیرامون عشق

در صفحه «بربال کتاب» پیرامون جلد اول سروده های حضرت آیت الله شمس الدین نجفی دام ظله زیر عنوان«جلوه های عشق» نوشتم:در این دفتر قابل تامل،توحید سرایی های روان و شادابی را می بینم که ریشه در سلسله سرایندگان توحیدی، سنایی، عطار، عراقی و حتی جلال الدین بلخی و شمس الدین محمد حافظ شیرازی دارد.

در همان یادداشت نوشتم: مجموعه اشعار«خاضع» مشحون است از شمیم جانبخش  و نگرش حجیم به مبدا  و معاد،در تداوم سخنورانی به مثابه سنایی، عطار، نظامی، سعدی، مولوی، عراقی، حافظ و ...کمی نزدیک تر به قرن خودمان، هاتف اصفهانی و محتشم کاشانی می بینیم که شاعرانی خداجو و خدا گو هستند  نه تنها اینها، که به طور نسبی اکثر سرایندگان فارسی گو در بخش قابل ملاحظه ای از سروده های خود، دست ادب و بندگی در پیشگاه سخنسرای ازل و ابد به سینه گذاشته اند و به قول سنایی، به ثنای«ملک» پرداخته اند: «ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی».مجتهد بزرگوار این روزگار که«خاضع» تخلص می کند از مبتلایان به عشق آفریدگار است و توان شاعری خود را مصروف سرایش هایی بدین گونه فرمود.جلد دوم دیوان کبیر«خاضع» در چیزی نزدیک به هشتصد صفحه و با عنوان «نغمه های عشق» و با مقدمه و پی نویس ها توسط«گروه تحقیق و پژوهش» و به وسیله ی«انتشارات خانه نویسندگان علامه حلی» و کتابخانه حضرت رسول اکرم(ص) روی بساط کتاب نشسته.انصافا جلد دوم دیوان کبیر خاضع به مثابه دفتر نخست، کندوی پر شهدی است که خواننده را سیراب می کند و بی تردید این مجلد طلاکوب نیز مانند مجلد اول، به چاپ و چاپ های بعدی چراغ سبز نشان خواهد داد، چرا که خوانندگان خودش را که پرشمارند، با خود خواهد داشت.از هر چیزی بگذری، دوستی که موجب شده که افتخار دریافت دو جلد دیوان کبیر خاضع را داشته باشم، استاد منصور پایمرد پژوهشگر و شاعر عارف شیرازی است که جا دارد در همین جا از ایشان تشکر کنم.

نغمه های عشق از دیدگاه جناب صدرا ذوالریاستین شیرازی

«جشن وصال»

صهبا فروش میکده از ما خبر گرفت             گوئی که عهد صحبت دیرینه سرگرفت

طیر قرین عشق نگار، از فراز جان              بر اوج رفت وفوق ثریا مقر گرفت

ما را نظربه الفت او، حال سرخوشی است        خوشتر که او حوالت ما، در نظر گرفت

افروخت چونکه یار، بسی مشعل فروغ            دلهای عاشقان به شهابی شرر گرفت

بینا نشد فتاده به رندی، مگر که خود              در کوی او فنا شد و نور بصر گرفت

عاقل نئیم و عابد و زاهد نئیم ولیک               او لطف کرد و رندی ما معتبر گرفت

فرهاد تیشه زد به هوا خواهی مراد                مجنون مراد خویش زخون جگر گرفت

بیگانه شد ز عشق، هر آن مدعی که رفت          از دست دیگری، می و جامی دگرگرفت

اقبال و بخت طوطی شکر شکن فزود              کز مهر خواجه، اینهمه قند و شکر گرفت

هرگز نشد فضای قفس، جای  بال و پر             در دام او کبوتر ما بال و پر گرفت

مرغان نغمه خوان، به سراپرده چمن                جشن وصال گل، به نسیم سحر گرفت

«خاضع» نبرد خرقه کس، بی نشان دوست          با کیمیای او مس نفسش، به زر گرفت

نغمه-صفحه88

حال خلوتیان

روز و شب و ساعات، پی یکدگر آمد               هر لحظه گذشت عمر و جوانی به سرآمد

دادیم زدست آنچه که بد مایه آمال                   حرص و ولع و جوش کلان بی اثر آمد

جز حضرت یار و صنم ناز و دلارام                هر جا نظری رفت، کنار از اثر آمد

ای دوست چه بودی و چه هستی که به حسنت        عشاق زمانها، همه جا مفتقرآمد

دنبال تو ای دلبر طناز و پریچهر                     این شیفته بگذشت زهر بحر و برآمد

چون میل کند بردگران این دل مفتون؟                 باعهد تو،از خلد همی مفتخر آمد

عابد نستود آنچه که عشاق ستودند                     وز حال خوش خلوتیان بی خبر آمد

از یمن صراحی تو، هر مانده ز تدبیر                 شوری بگرفت از می و صاحب نظر آمد

«خاضع» چه کند نکند زمزمه عشق                  در دایره قسمتش، این تک گهر آمد

نغمه –صفحه241

شیراز –روزنامه نیم نگاه-شماره/2724-صفحه5

15 اسفند85-16صفر-1428